Serebellar fonksiyonla medulla spinalis gerilme refleksinin ilişkisi

Serebellar fonksiyonla medulla spinalis gerilme refleksinin ilişkisi

Duurm ve dengenin serebellar kontrolünde en önemli komponent kas iğciklerinden serebelluma dorsal spinoserebellar traktuslarla iletilen, çok büyük miktardaki informasyonlardır. Serebellumda nükleus fastigii yoluyla beyin sapına gelen sinyaller, bizzat kas iğciklerini inerve eden gama efferent lifleri uyarır. Böylece, madulla spinalis gerilme refleksine benzeyen, ancak ondan daha karmaşık serebellar gerilme refleksi oluşur. Bu serebelluma kadar uzanıp sonra tekrar kasa dönen sinyallerle sağlanır. Genellikle bu refleks medulla spinalis gerilme refleksine ek bir destek sağlar, fakat feedback devresi oldukça uzun zaman aldığından etkisini uzatır. Bu feedback yolun vücuttaki postural ayarlamaların çoğu için geçerli olduğu kabul edikmektedir.

SEREBELLUMUN İSTEMLİ KAS KONTROLÜNDEKİ FONKSİYONU

Vücutta perifer ile serebellum arasındaki feedback devrelere ek olarak, motor kortekste hemen hemen tamamen bağımsız bir feedback devre bulunmaktadır. Bu devre, şekil 53-15’de en basit şekliyle, şekil 53-16’da bazal gangliyonları da kontrol devresine alan daha kompleks şekliyle gösterilmiştir. Bu devredeki sinyallerin çoğu motor korteksten ve komşu kortikal alanlardan serebellar hemisferlere, oradan da kortekse geriye döner. Bunu izleyerek serebellumun nükleus dentatus ve interpozitus çekirdeklerine ve talamusun ventrolateral ve ventroanterior çekirdeklerine ulaşır. Bu devreler vücudun eksen ve çevresel kaslarını ilgilendirmez. Tersine, serebellum hemisferlerinin ara bölgesinden ve bu hemisferlerin geniş yan bölgelerinden yürütülen motor kontrollere yardımcı olur. Bunların herbirini ayrı ayrı tartışalım

EKSTREMİTELERİN DİSTAL BÖLGELERİNİN SEREBELLAR ARA BÖLGE VE İİNTERPOZİTUS ÇEKİRDEKLE KONTROLÜ

Her bir serebellar hemisferin ara bölgesi iki kaynaktan bilgi alır: direkt olarak motor korteksten ve vücudun periferik bölümlerinden özellikle ekstremitelerin distal bölümlerinden gelen feedback inforamasyonlar. Serebellum bu bilgileri entegre ettikten sonra çıkış sinyalleri interpozitus çekirdeği ve talamus duraklarından geçerek başlıca serebral kortekse ulaşırlar, Ayrıca sinyaller, direkt olarak interpozitus çekirdekten nükleus ruberin magnosellüler bölümüne (ait bölüm) ve oradan başlıyan rubrospinal traktusa geçer. Rubrospinal traktus başlıca medulla spinalis gri maddesinin, ekstremitelerim distal kısımlarını, özellikle el ve parmakları kontrol eden bölgelerini inerve eder. Serebellar motor kontrol sisteminin bu bölümünün, ekstremitelerde distal kısımlardaki hızlı, amaca yönelik, ince, karmaşık hareketlerin yapılması için, agonist ve antagonist kaslar da düzgün ve koordine hareketleri kontrol ettiğine inanılmaktadır. Motor kontrol sisteminin üst düzeylerinden, serebellum hemisferlerinin ara bölümüne kortikopontoserebellar traktusla, o bölgelerin “intensiyonu-niyeti” ulaşır. Serebellum, periferden dönen bilgilere göre vücudun ilgili kısımlarındaki “performans-uygulama” ile bunları karşılaştırı. Gerçekten, ventral spinotalamik traktusla serebelluma, ön motor nöronlara ulaşan motor kontrol sinyallerinin bir “kopyası” gönderilmektedir. Bu da kas iğciklerinden ve öteki propriyoreseptör duyu organalrından gelen sinyallerle entegre edilir.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir